responsive web templates

Pittige blogs

De kracht van stressmomentjes

Een stressmomentje gisteren, een woensdagochtend-stressje. Feitelijk een oud zeer dat boven kwam. Het overviel me ineens. Ik had het gevoel dat ik teveel tegelijk moest doen en dat ik alles maar half deed. Het ergste van al, ik had het gevoel dat ik met mijn kinderen te weinig leuke dingen deed.

Mobirise

Herkenbaar?

Het is een gevoel dat ik nog had, in mijn periode als directeur. Nu ben ik ondernemer, werk veel van thuis uit, ben dus ook veel bij mijn kinderen. Geen reden tot klagen. Of toch niet? 

Vanwaar het stressmomentje dan? 

Wel, ik stond woensdagochtend op met een ellenlange to do lijst in mijn hoofd. Ik besefte dat ik dat nooit zou afkrijgen. Ik besefte dat de kinderen woensdagnamiddag thuis zouden zijn (hun hobby's zijn op andere momenten). Ik begon me al te ergeren in het feit dat ze thuis zouden zijn en ik niet aan mijn to do’s kon werken zonder dat ze om de haverklap bij me zouden staan.

Ik begon me schuldig te voelen dat ik zo dacht. Ik maakte me de bedenking dat ik feitelijk heel de zomer hetzelfde had gedaan. Ze waren veel thuis. Onze kinderen zijn huismussen, doen niet graag kampen, konden deze zomer niet naar de grootouders en er kwamen weinig vriendjes over de vloer. Ja, we hebben leuke gezinsuitstappen gedaan. Maar ik, ik was heel vaak aan het denken aan al hetgene ik nog zou moeten doen. Directeur of ondernemer, op zich geen verschil.

Ik werd gewoon verdrietig. De oudste zit nu in het middelbaar. Voor je het weet zijn die kinderen volwassen en dan hebben ze vooral een mama gehad die heel hard heeft gewerkt. Voor wie en voor wat?

Alleen, in mijn directeur-periode liet ik het maar opstapelen en bleef gaan. Daar heb ik nu wel een grote les geleerd. Want onder stressmomentjes zitten ook belemmerende overtuigingen. Eens je die ontdekt en er ook mee aan de slag gaat, dan zit er ook een enorme kracht.

Waarom maak ik eigenlijk een reeks to do’s en lijstjes?

Omdat ik denk dat ik dat allemaal moet doen om mijn missie te realiseren en om of succesvol te zijn. Omdat er in mijn hoofd een patroon zit dat je hard moet werken om er te komen. Omdat ik toch nog vaak denk dat het niet goed genoeg is. Omdat ik denk dat ik net nog dat extra tikkeltje beter of meer kan. De vraag is alleen, is dat zo? 

Waarom maak jij je to do’s? Wat zit er bij jou achter?

De dialoog in mijn hoofd (ik moet nog dit en dat en dat en dat en ja, ook nog dat), zijn eigenlijk kwelduiveltjes. Ik schreef er ook over in een eerdere blog (klik hier).

Ik heb al veel aan mijn kwelduiveltjes gewerkt, maar toch deed hij terug een move om de controle over te nemen en me onderuit te halen. Ik weet ondertussen dat kwelduiveltjes iets te zeggen hebben. Dus ging ik er in mijn hoofd mee op de koffie. Op zich wil hij mij behoeden om terug de chronische stress-toer op te gaan.

Wat leerde ik eruit?

Hoe zit het met jouw CORE skills?

Djeezes, wat ben ik streng voor mezelf! Ik veronderstel toch veel; 'Als ik dit, dan…' Ik maak mezelf veel wijs. Over veel zaken heb ik controle, maar niet op alles. Ik moet een aantal zaken loslaten.

Ik heb de neiging om voor alles en iedereen direct te springen. Dat ik dan nog vaak meldingen krijg op mijn gsm, maakt het er niet gemakkelijker op. Komt er een mail, dan krijg ik een belletje. Een Whats'Appje 'ping', iets op mijn Facebook 'ping', iets op LinkedIn 'ping', een SMSje 'tring'. En dan reageer ik direct. Ik ga alle onnodige toeters en bellen afzetten.

Ik hou ervan om gefocust met de dingen bezig te zijn, me erin vast te bijten en ervan te genieten. Wat het ook is. Ik ga dus focus-ondernemerstijd en focus-gezinstijd inplannen. Overdag is het ondernemerstijd en zodra de kinderen van school thuis zijn is het gezinstijd. Na het avondeten is het terug ondernemerstijd. Op zaterdag maak ik ook een heldere verdeling. En zondag is gewoon rustdag. Tijd voor familie en vrienden.

Mobirise

Wekelijks plan ik 3u exclusieve mama-tijd in. Pure quality-time. Dan gaat de PC uit, de GSM ook en ik neem geen pen en papier mee om plotse aha-momentjes op te schrijven. Ik begin ermee op woensdagnamiddag!

Als ik dit een week kan doen, dan geef ik mezelf een beloning. Niks spectaculair. Ik koop mezelf een mooi plantje. Een cactus, waardoor ik mezelf eraan kan herinneren dat kak-dus-momenten me iets te leren hebben. Ja, ik doe dat al na een week en wacht geen maand of een kwartaal. Nope, ik leg de lat deze keer niet te hoog!

Wat geef je jezelf cadeau?

Zit je hoofd toch te vol met to do’s, als’en en maar’en?

Dan ga ik met jou graag mee op zoek naar wat er daar precies achter zit. Het is belangrijk dat jij je verschil in de wereld kan blijven maken en de kwelduiveltjes en belemmerende overtuigingen niet de bovenhand nemen!

Wil je meer van dit soort blogs?

Dan kan je lid worden van onze Heart Rocking Community. Ik zet je dan mee op de mailinglist, waardoor je deze blogs rechtstreeks krijgt. Ik beloof dat ik je niet ga spammen. En als het toch niet is wat je wil, kan je jezelf ook gemakkelijk uitschrijven. 

Groetjes,

Kelly

Je kan me ook volgen op social media!



Benieuwd naar meer?

Lid worden van de
Heart Rocking Community?

Dan krijg je regelmatig een nieuwsbrief.